هـــدایــت

بسم الله الرحمن الرحيم

نكتۀ   (21) : « در مورد ضرر»

ضرر در كلمات لغويين و فقها معني شده است به : نقص و درموارد عدم انتفاع ، ضرر نيست. لكن ما در اين نظر اشكال داريم ، چرا كه در روايت صحيحه داريم كه اگر كسي مالك آبي بود و ديگري آسيابي بر روي آن آب داشت ، مالك آب را بر نگرداند و ضرر به برادر مومنش نزند . از تعطيل كردن آب ، انتفاع از بين مي‌رود ، پس ما بايد به حسب نص ، دايرۀ ضرر را تعميم دهيم . عرف هم همين نظر را دارد . از نظر عرف اگر مورد ، موردي است كه شأنيت استفاده دارد اما مالك را از چنين استفاده اي محروم كنند ، عرف بدون مسامحه ، اطلاق ضرر مي كند . كسي كه مال تاجري را ضبط كرده و نقصي هم به مال وارد نشده اما اگر مال در دست او بود سودهايي حاصل مي شد ، عرف بدون عنايت و مجاز مي گويد : متضرر شده است .

پس به نظر عرف و با استفاده از روايات ، ما ضرر را شامل عدم انتفاع هم مي دانيم .

« از افادات استاد آية الله وحيد خراساني – مد ظله - »

« سيد محمد مهدي رفيعي »