قال النبی صلی الله و علیه و آله:

اللیل طویل فلا تقصره بمنامک و النهار مضیءٌ فلا تکدره بآثامک؛ یعنی:

شب دراز است، از بهر راز گفتن و حاجت خواستن، بی تشویش خلق و بی زحمت دوستان و دشمنان، خلوتی و سلوتی حاصل شده و حق تعالی پرده فرو کشیده تا عمل ها از ریا مصون و محروس باشد و خالص باشد برای خدا و در شب تیره مرد ریاکار از مخلص پیدا شود؛

ریاکار رسوا شود. در شب همه چیزها به شب مستور شوند و به روز رسوا شوند. مرد ریایی به شب رسوا شود و گوید: چون کسی نمی بیند از بهر که کاری کنم؟ می گویندش که کسی می بیند، ولی تو کسی نیستی تا کسی را ببینی.

آن کسی می بیند که همه کسان در قبضه قدرت اویند و به وقت درماندگی، او را خوانند همه، و به وقت درد دندان و درد گوش و درد چشم و تهمت خوف و ناامنی، همه او را خوانند به سرّ، و اعتماد دارند که می شنود و حاجت ایشان روا خواهد کرد و پنهان پنهان صدقه می دهند از بهر دفع بلا را و صحت رنجوری را.

فیه ما فیه ، ص 60

والسلام علیکم و رحمة الله

محمدرضا کریمی