ایمان و اعتقاد انصار

اسلام انصار از روی صداقت بود و پذیرش اسلام توسط آنها به عنوان منفعت مادی نبود بلکه آن را دین حق تشخیص داده و پذیرفتند. آیات قرآن و سخنان پیامبر آنها را تکان داده و متحول می ساخت.

قرآن کریم ایمان و اعتقاد آنها را ستوده است .

« وَ الَّذينَ تَبَوَّؤُا الدَّارَ وَ الْإيمانَ مِنْ قَبْلِهِمْ يُحِبُّونَ مَنْ هاجَرَ إِلَيْهِمْ وَ لا يَجِدُونَ في‏ صُدُورِهِمْ حاجَةً مِمَّا أُوتُوا وَ يُؤْثِرُونَ عَلى‏ أَنْفُسِهِمْ وَ لَوْ كانَ بِهِمْ خَصاصَةٌ وَ مَنْ يُوقَ شُحَّ نَفْسِهِ فَأُولئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ »

«و (برای) کسانی که پیش از آنان در سرای اسلام (مدینه) جای گرفتندو ایمان را پذیرفتند ، کسانی را که به سوی آنان هجرت کرده اند، دوست می دارند و نسبت به انچه به ایشان داد شده است،در دل خود احساس نیاز نمی کننند و (آنان را) حتّی اگر خود نیازمندی داشته باشند ، بر خود برمی گزیننند و کسانی که از آزمندی نفس خویش در امان مانند ، آنانند که رستگارانند» (حشر،9) .

در میان انثار زنان با ایمانی وجود داشتند که گاهی در ایثار و از خود گذشتگی ،گوی سبقت را از مردان ربوده بودند.

 

نقش انصار در جنگ های پیامبر اکرم(صلّی الله علیه و آله)

انصار مردمی نترس ، شجاع و جنگجو بودند به گونه ای که همسایگانشان از آنان می ترسیدند و یهودیان نیز نمی توانستند تعرّضی به آنان بکنند.و به علّت همین شجاعتشان هیبت قریش مانع از حمایت آنها از رسول خدا نشد و به این جهت پس از شکسته شدن ابهت قریش ، بیشتر قبایل ایمان آوردند. پیامبر اعظم به شجاعت و ایستادگی انصار واقف بودند و در مواقع بحرانی و حساس جنگ ها از وجود آنها استفاده می کردند.بیشتر بار جنگ های حضرت رسول(صلّی الله علیه و آله و سلّم) بر عهده انصار و بیشتر شهدا نیز از انصار بودند.همچنین بیشتر مخارج جتگ ها توسط انصار تأمین می شد.

و به دلیل اینکه بیشتر تلفات بر آنها وارد می شد ، در جنگ ها خیلی زیاد مورد مشورت پیامبر(صلّی الله علیه و آله و سلّم)  قرار می گرفتند.

 

3- رابطه انصار با پیامبر و مهاجران

انصار و هجرت

از ابتدا که انصار با پیامبر بیعت کردند ، مساله هجرت آن حضرت به یثرب را مطرح ساختند.تصمیم قریش در به قتل رساندن رسول اکرم(صلّی الله علیه و آله)  به هجرت سرعت بخشید و آن حضرت سه ماه بعد از بیعت عقبه ، به مدینه هجرت فرمودند.

پس از ورود پیامبر به مدینه باز قریش دست از تلاش بر نداشتند و اموال مهاجران را مصادره کردند.و رد دو نوبت به مدینه نامه نوشتند و اهل مدینه را تهدید و تطمیع کردند که باید پیامبر را به مکه بازگردانند ، ولی انصار به آنها جواب منفی دادند.

پیامبر بهتر دیدند که فضیلت بنای مسجد و اعطای زمین آن را تنها یک قبیله کسب نکند ، از این رو ، در مقابل زمین مسجد ده دینار به صاحبان آن به عنوان قیمت زمین اعطا کردند و همه اصحاب در ساخت مسجد شرکت کردند. مسجد پیامبر اکرم(صلّی الله علیه و آله)  تقریبا در وسط شهر مدینه قرار داشت و این موقعیت ، به اهالی شهر اجازه می داد که هر روز به ملاقات پیامبر بیایند و در مسجد آن حضرت نماز بخوانند.مسجد هم جای عبادت بود و هم درس و تدریس.و دوعنصر دین و دولت در آن محقق می شد.

یکی از کارهایی که حضرت رسول بلافاصله پس از بنای مسجد انجام دادند ، نوشتن و امضای عهد نامه بودتا بدین ترتیب تمام گروه های مختلفی را که در مدینه وجود داشتند – مسلمانان اهل مدینه ، عده ای از اهالی که هنوز مسلمان نشده بودند ،یهودیان که در کنار مسلمانان زندگی می کردند و آنانان که از مدینه آمده بودند- هماهنگ ساخته و از بروز اختلاف و ایجاد مانع برای اسلام جلوگیری به عمل آورد.رسول خدا برای اینکه شئون اجتماعی، سیاسی و اقتصادی آنان را تنظیم کند ، این عهدنامه را ترتیب داد که نسبت به مسلمانان ، انصار و قریش ، پیمان اتحاد و یاری در کارهای نیک و دفع شر و بیان احکام اسلام به شمار می آمد و نسبت به یهودیان پیمان صلح و عدم تعرض به مسلمانان محسوب می شد که در قبال آن مسلمانان هم ملزم به رعایت حقوقی در مقابل آنان بودند. و به عنوان قانون و مقرررات نوپایی برای جامعه نوپای اسلامی به شمار می رفت .

سومین اقدام مهم اجتماعی-اقتصادی پیامبر که در ماههای اول ورود آن حضرت به مدینه انجام گرفت ، عقد برادری میان مهاجران مکه و مسلمانان مدینه بود به این هدف که رنج غربت را از مهاجران بزداید و آنان را از نظر اقتصادی تامین کند.در اثر این پیمان شخص انصاری برادر مهاجر خود را به خانه می برد و به او می گفت : حاضرم اموالم را با تو قسمت کنم.

یکی دیگر از کارهایی که رسول خدا بعد از عقد اخوت انجام داد ،سرشماری مسلمانان بود تا از آن طریق توان دفاعی مسلمانان را در برابر دشمن بسنجد.

ادامه دارد ...