امام صادق علیه السلام فرمودند:

« لا یصیر العبد عبداً خالصا لله عزوجل، حتی یصیر المدح و الذم عنده سواءٌ. »

« آدمی بنده خالص خدا نمی شود تا آنکه ستایش و نکوهش نزد او یکسان گردند. »

بحارالانوار، ج 73، ص 294