هـــدایــت

فلسفه هفت تکبیر

هشام بن حکم گوید : از امام موسی بن جعفر (ع) سوال کردم، چرا در آغاز نماز هفت تکبیر مستحب است، و چرا در رکوع نماز می گوئیم: سبحان ربی العظیم و بحمده و در سجده می گوئیم: سبحان ربی الاعلی و بحمده.

فرمود: خداوند آسمانهای هفتگانه آفرید، و زمین را هفت طبقه کرد، و پرده ها را هفت عدد قرار داد، وقتی که رسول خدا (ص) در شب معراج به آخرین نقطه اصلی رسید، یکی از پرده ها به رویش گشوده شد، حضرت تکبیر گفت ... پرده دوم برداشته شد، حضرت تکبیر گفت ... پرده سوم و چهارم و پنجم و ششم تا هفتم به همین ترتیب پس از گشودن هر پرده ای تکبیر گفت، وقتی پس از گشودن پرده هفتم، عظمت خدا را دید لرزه بر اندامش شد و خم گردید و دستها را بر زانو گذاشت و گفت سبحان ربی العظیم و بحمده : « پاک و منزه است پروردگار بزرگ من و حمد وسپاس می کنم او را » وقتی که از حال رکوع برخاست و ایستاد، عظمتی دیگر بالاتر از عظمت اول، از خدا دید، به سجده افتاد و گفت : سبحان ربی الاعلی و بحمده « پاک و منزه است پروردگار اعلا و با عظمت و من او را حمد و سپاس می گویم » تا هفت بار که این جمله را گفت لرزه از اندامش رفع شد. علل الشرایع ص 371

___________________________________________

داستانها و پندها؛ محمد مهدی اشتهاردی / جلد 4 / شماره 96

و السلام

محمدرضا کریمی