بسم الله الرحمن الرحیم

 

نکاتی معنوی از امام خمینی (رضوان الله علیه) در باب عبادات (1)

«سید محمد مهدی رفیعی»

 

1- یکی از آداب قلبیه در عبادات و وظائف باطنیۀ سالک طریق آخرت، توجه به عزّّ ربوبیت و ذلّ عبودیت است و آن یکی از منازل مهمۀ سالک است که قوّت سلوک هر کس به مقدار قوّت این نظر است بلکه کمال و نقص انسانیت تابع کمال و نقص این امر است و هرچه نظر أنیت و أنانیت و خودبینی و خودخواهی در انسان غالب باشد از کمال انسانیت دور و از مقام قرب ربوبیت مهجور است و حجاب خودبینی و خودپرستی از جمیع حجب ضخیم تر و ظلمانی تر است و خرق این حجاب از تمام حجب مشکل تر (است) و خرق همۀ حجب را مقدمه است بلکه مفتاح مفاتیح غیب و شهادت و باب الابواب عروج به کمال روحانیت خرق این حجاب است ... پس سالک الی الله را ضرور است که به مقام ذلّ خود پی برد و نصب العین او ذلت عبودیت و عزّت ربوبیت باشد.

2- یکی از اموری که از برای سالک در جمیع عبادات خصوصاً نماز که سرآمد همۀ عبادات است و مقام جامعیت دارد لازم است، خشوع است و حقیقت آن عبارت است از خضوع تمام و ممزوج با حبّ یا خوف، و آن حاصل شود از ادراک عظمت و سطوت و هیبت جمال و جلال ... پس از آن که عظمت و جمال و جلال حق را انسان به برهان یا بیان انبیاء (علیهم السلام) فهمید، قلب را باید متذکر آن نمود و کم کم با تذکر و توجه قلبی و مداومت به ذکر عظمت و جلال حق خشوع را در قلب وارد باید نمود تا نتیجۀ مطلوبه حاصل آید و در هر حال سالک نباید قناعت کند به آن مقامی که دارد، که هر مقام که برای ما حاصل شود در بازار اهل معرفت به پشیزی نیرزد و در سوق اصحاب قلوب با خردلی مقابله نکند. سالک باید در جمیع حالات متذکر نقص و معایب خود باشد شاید راهی به سعادت از این طریق باز شود.

والحمد لله